• Husniddin Xoliqov - O'zbekiston

    Husniddin Xoliqov

    O’zbekiston

    Yetmish yil ko`z yoshim artdi yolg`onim,
    Qora qumg`onda choy, moysiz yovg`onim,
    Sarbonsiz cho`llarda daydigan Majnun,
    Ipak yo`llarda izsiz karvonim.
    Salom, o`zligiga qaytgan ummonim,
    O`zimniki bo`lgan O`zbekistonim!

    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!
    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!

    Madh aytib, sen bilan maqtanmoq oson,
    Mulki Samarqand deb, mulki Xuroson.
    O`zingniki emas, hatto o`chog`ing –
    O`zingdan bir kuni chiqmasa sulton.
    Salom, Temurlardan tomchigan qonim,
    O`zimniki bo`lgan O`zbekistonim!

    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!
    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!

    Paxtadek ko`nglingda yo`q seni g`ubor,
    Tan olsa, dunyolar, oldi ikki bor.
    Shoh bo`lib, hofizin e`zozlagan yurt,
    Ey, sen, Alisherni asragan diyor.
    Mard dilga hamisha ochiq jahonim,
    O`zimniki bo`lgan O`zbekistonim!

    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!
    O`zbekiston, O`zbekiston, O`zbekiston,
    Yurtim mening, mening ona Vatanim!
    O`zbekiston…