• Ravshan Komilov - Ozodani sevaman men

    Ravshan Komilov

    Ozodani sevaman men

    Yoshligimdan sevaman men Ozodani,
    Suluvlarning sardori – xonzodani.
    Yo’latmasman yoniga shabbodani,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Ko’rganmanu ko’rganim ertasidan,
    Yuragim qoq bo’lingan o’rtasidan.
    Har kuni bir o’taman ko’chasidan,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Har kuni bir o’taman ko’chasidan-ey,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    O’taman-da, o’tmasam, bo’lmaydi hech,
    O’tmay desam, ko’ngil qurg’ur to’lmaydi hech.
    Ko’zim toyib ketaverar – bo’lmaydi hech,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Ko’zim toyib ketaverar – bo’lmaydi hech,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Yigit qirqda qirchillab, g’arq pishadi,
    Erta-indin sochimga oq tushadi.
    Chin oshiqlar qirq yilda topishadi-ey,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Chin oshiqlar qirq yilda topishadi-ey,
    Ozodani sevaman men, Ozodani.

    Sevgan edim, hamon u suyukli yor,
    Bilagida barmog’imning bir izi bor.
    Ozodaning bir o’g’il, bir qizi bor-ey,
    Men baribir sevaman Ozodani.

    Ozodaning bir o’g’il, bir qizi bor-ey,
    Men baribir sevaman Ozodani.

    Yoshligimdan sevaman men Ozodani,
    Suluvlarning sardori – xonzodani.
    Yo’latmasman yoniga shabbodani,
    Ozodani sevaman men, Ozodani. {x2}

    Men baribir sevaman Ozodani…